Współczynnik krew/gaz

Przy niskim współczynniku rozpuszczalności stężenie pęcherzykowe anestetyku nie osiąga równowagi ze stężeniem w powietrzu wdychanym. Indukcja jest powolna z powodu niskiego stężenia w pęcherzykach, a co za tym idzie – i we krwi tętniczej. Można ją przyspieszyć, zwiększając wentylację pęcherzykową (np. dodając do wdychanego gazu dwutlenek węgla).

Analogicznie – gdy współczynnik rozpuszczalności jest niski, stężenie pęcherzykowe szybko dochodzi do równowagi ze stężeniem wdychanym. Wprowadzenie do znieczulenia jest szybkie i nie zależy w sposób istotny od pogłębiania oddechów, skoro już została osiągnięta wstępna równowaga.

Innymi słowy, przy niskim współczynniku rozdziału zmiana stężenia anestetyku w gazie wdychanym szybko powoduje zmianę jego prężności we krwi tętniczej. Gdy współczynnik jest wysoki, mechanizm ten jest „buforowany” i zmiany w stężeniu wdychanym nie odbijają się tak gwałtownie na krwi tętniczej. Wymieniony współczynnik jest najważniejszym czynnikiem determinującym silę działania środka anestetycznego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>