UKŁAD MOCZOWY

UKŁAD MOCZOWY. Morfina wzmaga napięcie i perystaltykę moczowodów, powoduje skurcz zwieracza pęcherza. Atropina znosi to działanie. Morfina wywołuje wzrost napięcia błony mięśniowej moczowodów oraz podłużnych włókien mięśniowych pęcherza i jego zwieraczy, co może doprowadzać do utrudnienia oddawania moczu. Dobowa ilość moczu ulega zmniejszeniu z powodu wzmożonego wydzielania hormonu anty- diuretycznego.

Wpływ morfiny na ciężarną macicę jest nieznaczny. Natomiast przechodząc przez łożysko działa ona depresyjnie na układ oddechowy płodu. UKŁAD KRĄŻENIA. Kliniczne dawki morfiny nie wywołują zmian w układzie krążenia. Czasem po podaniu dożylnym występuje nieduży spadek ciśnienia i zwolnienie tętna. Gwałtowne ruchy pacjenta lub przyjęcie pozycji siedzącej po wstrzyknięciu morfiny może spowodować zapaść. Morfina rozszerza naczynia skórne, szczególnie w obrębie głowy i szyi (okolica rumieńców). W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić bąble, gdy morfina działa na uszkodzoną końcem igły skórę. W niektórych przypadkach po morfinie występują obfite poty.

Pacjentom we wstrząsie należy podawać morfinę dożylnie, aby nie doprowadzić do kumulowania jej w niedokrwionych tkankach, ponieważ poprawa stanu krążenia mogłaby spowodować gwałtowne wchłonięcie dużych ilości narkotyku do krwi. Pacjenci tacy, wymagają niewielkich dawek morfiny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>