Stała czasu

c. Stała czasu. Zależy ona od wymienionych wyżej dwóch czynników. Jest to czas potrzebny do osiągnięcia w tkance stężenia anestetyku równego stężeniu we krwi. Jest on krótki przy dużej perfuzji i wydłuża się przy dużej rozpuszczalności środka. Średnie wartości stałej czasu wynoszą: dla podtlenku azotu – 1,3 minuty dla grupy dobrze ukrwionych tkanek, 30 minut dla mięśni, 100 minut dla tkanki tłuszczowej dla halo- tanu dla wyżej wymienionych tkanek odpowiednio: 3,5, 106 i 2720 minut7.

Ustępowanie anestezji. W ustępowaniu anestezji wziewnej biorą udział te same czynniki, które wspomniano przy omawianiu wychwytywania środków anestetycznych. W rzeczywistości jest to ponowne osiągnięcie równowagi organizmu z powietrzem atmosferycznym.

Ustępowanie anestezji jest szybsze, jeżli nie doszło jeszcze do wtórnego nasycenia tkanek. Prężność anestetyku we krwi tętniczej i mózgu spada gwałtownie, ponieważ równowaga w powietrzu pęcherzykowym i tkankach jest osiągana jednocześnie. Na przykład anestezja dziecka eterem gwałtownie się spłyci, jeśli podczas transportu na salę operacyjną oddycha ono powietrzem atmosferycznym (nasycenie pierwotne). Ustępowanie anestezji jest wolniejsze po dłuższym czasie jej trwania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>