Morfina

PRZEWÓD POKARMOWY. Morfina wywołuje skurcz zwieraczy jelita. Powoduje skurcz odźwiernika i osłabia perystaltykę żołądka. Zwiększa napięcie mięśni gładkich jelita cienkiego i grubego, zwalnia perystaltykę, powodując zaparcia z powodu spa- stycznego porażenia jelit. Działanie podanej parenteralnie morfiny na przewód pokarmowy ma charakter miejscowy, nie zaś ośrodkowy. Atropina i bromek propanteliny w dawce 15-30 mg osłabiają „działanie morfiny na przewód pokarmowy, neostygmina natomiast wzmaga je.

Nudności i wymioty spowodowane są podrażnieniem chemoreceptorów rdzeniowych okolicy Borisona i Wanga, a nie bezpośrednim pobudzeniem ośrodka wymiotnego. Jest to bardziej zaznaczone w działaniu apomorfiny, leku pokrewnego. Wymioty po morfinie zależą częściowo od ruchów i pozycji pacjenta wrażliwość ośrodka wymiotnego związana jest z ruchami narządu przedsionkowego. Pacjenci transportowani po iniekcji morfiny odczuwają nasilenie nudności w porównaniu z pacjentami unieruchomionymi. Niektóre leki z grupy fenotiazyny oraz przeciwhistaminowe mogą zmniejszać nudności i wymioty.

Morfina powoduje skurcz błony mięśniowej przewodu żółciowego wspólnego (zwieracz bańki wątrobowo-trzustkowej – zwieracz Oddiego) i z powodu utrudnienia odpływu żółci wywołuje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych. Atropina nie przeciwdziała skutecznie temu efektowi. Korzystne działanie antagonistyczne wykazują: nitrogliceryna, nalorfina, lewalorfan, adrenalina,, aminofilina, azotan amylu. Nalokson znosi większość działań ubocznych morfiny48.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>