HISTORIA PREMEDYKACJI

Termin. ,,premedykacja” po raz pierwszy ukazał się w druku w r. 1920 w artykule amerykańskiego redaktora i anestezjologa, McMechana oraz we wzmiance w Lancecie . W ciągu pierwszych 50 lat istnienia anestezjologii premedykacja stosowana była rzadko. W Wielkiej Brytanii zalecali jej stosowanie Bellamy Gardner i Dudley Buxton . Zasady wykonywania premedykacji opublikowano w USA w r. 1911. W r. 1914 premedykację stosowało 59% szpi.tali w USA .

Morfina, odkryta przez Sertiirnera w r. 1806, była pierwszym alkaloidem wyizolowanym z leku roślinnego. Stosowana przez Bruna z Turynu w r. 1850 w celu (zapobiegania niepokojowi . Monachijski chirurg, J. N. v. Nussbaum używał jej w celu zmniejszenia potrzebnej dawki anestetyku w r. 1864®. W r. 1869 profesor fizjologii w Sorbonie, Claude Bernard (1813–1878) stosował morfinę u zwierząt przed anestezją“. Wyniki tych badań pozwoliły jego uczniom używać morfiny w celu zmniejszenia dawki chloroformu zapewniającej głęboką narkozę . (Patrz również: Medical Times, London oraz doniesienia Auberta z Lyonu ). Współdziałanie morfiny i środków anestetycznych wywoływało hipowentylację, powodując wzmożenie napięcia powłok brzusznych, co sprawiało, że metoda ta nie uzyskała popularności. Mimo to pionier neurochirurgii, Sir Victor Horsley, stosował ją w r. 1886 w celu zmniejszenia krwawienia podczas zabiegów neurochirurgicznych .

Antagonistyczne w pewnym stopniu działanie morfiny i atropiny wykazali Beniamin Bell i John Harley15 oraz francuski fizjolog Brown Sequard (1817-1894), następca Claude Bernarda w Paryżu. Doniesienia drugiej Komisji do Spraw Chloroformu, która obradowała w Hyderabadzie w 1889-1890, zalecały podawanie morfiny przed chloroformem jako środka wspomagającego anestezję, nie zaś jako czynnika zmniejszającego niepokój.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>