Doświadczenia z użyciem substancji znakowanych

Doświadczenia z użyciem substancji znakowanych radioaktywnie wykazały, że wiele wziewnych anestetyków ulega w pewnym stopniu rozkładowi. Należą tu: eter dwuety- lowy, chloroform, trójchloroetylen, halotan i metoksyfluran.

Trójchloroetylen0. Ulega metabolizmowi. Ważny w zatruciach przemysłowych. W moczu wykrywa się jego metabolity: trójchloroetanol, kwas trójchlorooctowy, kwas mo- nochlorooctowy i nieorganiczny chlorek. W powietrzu wydechowym znajduje się 1,2- -dwuchloroetylen.

Halotan10. Po anestezji trwającej 75 minut produkty biotransformacji wydalane są z moczem aż do 13 dni. Zawierają one: bromek, chlorek, kwas trójfluorooctowy (TFA) i trójfluoro-acetyloetanolamid (TFAE). Odpowiedzialne za odchlorowanie halotanu są enzymy mikrosomalne, wymagające obecności NADP. Eksperymenty na myszach wykazały, że powtarzane iniekcje halotanu wywołują indukcję enzymatyczną i szybki wzrost stężenia jego metabolitów w wątrobie.

Metoksyfluran11. Głównymi szlakami przemiany w organizmie są przypuszczalnie odchlorowanie i utlenianie do kwasu metoksydwufluorooctowego, który jest wydalany przez nerki. Mniejszą rolę spełnia hydroliza wiązań eterowych, w wyniku której joo- wstaje C02, jon fluorkowy i kwas dwuchlorooctowy. Uważa się, że dawki wyższe niż dwukrotne najmniejsze stężenie anestetyczne (MAC) mogą być niebezpieczne ze względu na ilość powstającego jonu fluorkowego, toksycznego dla nerek.

Enfluran12. W znacznym stopniu ulega biotransformacji do jonu fluorkowego, ale nie przedstawia takiego niebezpieczeństwa jak metoksyfluran, ponieważ jest bardzo szybko wydalany. Izofluran13. Nie wykazuje znaczniejszej biotransformacji w organizmie ludzkim.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>