Diatermia chirurgiczna

Diatermia chirurgiczna. Diatermia wykorzystuje silne drgania fal elektromagnetycznych o określonej częstotliwości. Pacjent stanowi część obwodu. W ranie chirurg umieszcza małą elektrodę, wokół której wytwarza się intensywne ciepło, natomiast wokół uziemienia powstaje tylko nieznaczna ilość ciepła. Stosowana aparatura może powodować wybuchy, oparzenia lub porażenie prądem. Może też powodować zakłócenia pracy aparatury monitorującej6 i stymulatorów serca. Urządzenia iskiernikowe dają 350 kHz (koagulacja) lub 450 kHz (przecinanie). Urządzenia lampowe i tranzystorowe wytwarzają salwy drgań o częstotliwości mierzonej w megahercach o zmiennej amplitudzie (50 Hz — 50 kHz). Zły kontakt płytki uziemiającej ze skórą może powodować oparzenia. Najpewniejszą metodą jest ułożenie płytki pod obnażonymi pośladkami. Przerwanie przewodu płytki uziemiającej może spowodować uziemienie ciała pacjenta do stołu operacyjnego i poparzenie miejsca styku. Iskrzący się przewód płytki może zapalić roztwory alkoholowe lub eterowe, użyte do mycia skóry. Przypadkowy kontakt elektrody diatermii z niewłaściwą okolicą ciała pacjenta, chirurga lub asystenta może spowodować oparzenie. Podczas stosowania diatermii w okolicy ust zdarzały się zapalenia rurki tracheostomijnej. Przy otwieraniu sztucznego odbytu nożem diatermicznym zdarzały się wybuchy6.

Rażenie prądem elektrycznym. Częstotliwość prądu sieciowego 50 Hz szczególnie naraża na wystąpienie migotania komór serca. Opór suchej skóry może wynosić 5 me- gaomów. Można go obniżyć do 500 omów przy użyciu żelu elektrodowego. Działanie prądu zmiennego o natężeniu 1 miliampera (mA) lub 5 mA prądu stałego wywołuje

tycznej źródłem wybuchów. Inne źródła to elektryczna kauteryzacja, iskry z silniKOW, iskry z aparatury rentgenowskiej, iskry z przełączników itp.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>